Jest to drugi artykuły opisujący proces zakupu i uruchomienia aparatury medycznej na potrzeby Bloku Operacyjnego. W poprzednim artykule z serii związanej z budową bloku operacyjnego starałem się przedstawić pierwsze założenia, jak również opisać proces projektowania aparatury medycznej. Po tym, wymagającym dużego zaangażowania i umiejętności czytania rysunków technicznych etapie przychodzi czas na kolejny, nie mniej istotny, podczas którego niezbędne jest przestawienie się z projektów na tabele arkusz kalkulacyjny, tj. przygotowanie zakresu rzeczowego i kosztorysu inwestycji.

Można śmiało stwierdzić, że rzetelne opracowanie zakresu rzeczowego i wstępnych kosztorysów (poza fazą samego projektowania) przyniesie wymierne korzyści i komfort pracy na etapie samej realizacji inwestycji – dzięki odpowiedniemu opracowaniu i oszacowaniu kosztów przyjętych założeń możliwa będzie ich planowa realizacja na późniejszych etapach.

Kluczowym elementem tych przygotowań jest przyjęcie strategii „od ogółu do szczegóły”. W pierwszej kolejności powinien zostać zbudowany swojego rodzaju „rdzeń” wyposażenia, które musi być bezwzględnie uwzględnione na każdej z sal operacyjnych, jak również na sali wybudzeniowej.

W odniesieniu do sal operacyjnych można do niego zaliczyć m.in. stół operacyjny, aparat do znieczulania z kardiomonitorem, lampę operacyjną, pompy infuzyjne, systemy do ogrzewania pacjenta oraz płynów infuzyjnych, ssak elektryczny, elektrokoagulację, tory wizyjne laparoskopowe/artroskopowe i tym podobne. Z założenia to wyposażenie musi się znaleźć na każdej Sali operacyjnej bez względu na jej specyfikę i charakter pracy.

Natomiast w odniesieniu do Sali wybudzeniowej musimy przyjąć, że przy każdym stanowisku powinny się znaleźć co najmniej łóżko/wózek dla pacjenta, kardiomonitor, pompy infuzyjne, lampy zabiegowe. W ramach części wspólnej tego obszaru należy uwzględnić m.in. centralę do podglądu parametrów z kardiomonitorów, defibrylator, aparat usg, cieplarkę do płynów infuzyjnych, system ogrzewania pacjenta.

Po przygotowaniu w/w zakresu oraz kosztorysów związanych z zakupem tego obligatoryjnego wyposażenia uzyskamy odpowiedź na pytanie, ile środków pozostało nam kolejną część inwestycji, tj. urządzenia wspólne dla bloku operacyjnego oraz specyficzne wyposażenie poszczególnych sal operacyjnych. W tym przypadku oczywiście można śmiało stwierdzić, że zakres rzeczowy będzie nieograniczony i wszystko będzie zależało od wyobraźni i potrzeb personelu, jednakże w przypadku naszej konfiguracji sal operacyjnych podjęliśmy próbę wyposażenia ich w sposób, który pozwoli nam na ich odpowiednie wykorzystywanie co najmniej w ciągu najbliższej dekady.

I tak, patrząc na poszczególne sale przewidzieliśmy:

Sale operacyjne dla potrzeb ortopedii – kluczowym elementem są tu m.in. aparaty RTG z ramieniem C, różnego rodzaju napędy ortopedyczne (wiertarki, shavery, piły posuwisto-zwrotne, itp.), waporyzatory, systemy do zapobiegania krwawieniom, odpowiednie przystawki do kupowanych stołów operacyjnych, narzędzia.

Sale operacyjne dla potrzeb chirurgii – laser do zabiegów związanych z usuwaniem żylaków, neurostymulator do operacji usuwania tarczycy, nóż harmoniczny, kraniotom, narzędzia.

Sala operacyjne na potrzeby ginekologii – aparat usg, morcelator oraz manipulator, resektoskopy, laser CO2, narzędzia.

Sale operacyjne dla potrzeb urologii – laser do operacji usunięcia prostaty oraz laser do kruszenia kamieni, aparat rtg z ramieniem c, urs-y sztywne i giętkie, narzędzia.

Sala operacyjna dla potrzeb kardiochirurgii – angiograf ze stołami do zabiegów naczyniowych oraz ogólnochirurgicznych, system pomp do krążenia pozaustrojowego, defibrylator z łyżkami do masażu wewnętrznego, sternotomy, echokardiograf z dedykowanymi sondami, stacja hemodynamiczna, analizator do pomiaru czasu krzepliwości krwi, narzędzia.

Należy zwrócić uwagę, że poza powyższym dodatkowym specjalistycznym wyposażeniem każdej z sal operacyjnych konieczne jest również odpowiednie doposażenie zespołu anestezjologów, którzy pracują na salach operacyjnych. Możemy do niego zaliczyć m.in. aparaty usg, zestawy do trudnej intubacji z wideolaryngoskopami oraz wideobronchofiberoskopami, defibrylatory, respiratory na salę wybudzeniową i do transportu wewnątrzszpitalnego, jeden zapasowy aparat do znieczulania będący rezerwą na wypadek awarii i inne.

Uwzględnienie wyszczególnionych powyżej urządzeń oraz ich odpowiednia wycena pozwoli nam poznać rzeczywisty koszt wyposażenia projektowanego bloku operacyjnego w niezbędną aparaturę medyczną. Na tym etapie istnieje możliwość ewentualnego rozszerzenia listy planowanych zakupów o dodatkowe pozycje, które mogą okazać się potrzebne – oczywiście o ile pozwoli na to budżet inwestycji.

W kolejnym artykule postaram się przybliżyć kwestię współpracy na linii inżynier kliniczny-użytkownik na etapie realizacji zakupów aparatury medycznej.

Niniejszy wpis jest kolejnym z serii artykułów merytorycznych pisanych z punktu widzenia doświadczonego praktyka zarządzania dużym parkiem aparatury medycznej, Michała Kijewskiego, kierownika Działu Aparatury Medycznej w połączonych szpitalach grupy Copernicus w Gdańsku.